Filozofija Antičke Grčke
Filozofija kao naukaKosmološki periodJonjanska škola (Jonjani)Pitagorejska škola (Pitagorejci)Elejska škola (Elejci)Antropološki periodSofistiSokratSistemski period Platon Valid XHTML 1.0 Transitional Valid CSS!

Print Page

Anaksimen

(oko 585-528. god. p.n.e.)

Tokom antike, Anaksimen je bio najuticajniji filozof miletske škole, verovatno zato što se sa njim zaokružuje njeno učenje. Anaksimanova filozofija se odlikovala jasnoćom i preciznošću koje su hvalili savremenici i filozofski naslednici. Svedok je persijskog rušenja i spaljivanja Mileta.

            U filozofskom pogledu Anaksimen je bio bliži Talesu, jer koren sveta vidi u jednoj tvari (materiji). Od Anaksimandra se razlikuje po tome što se kod njega arhe poima prvenstveno kao ključni elemenat stvarnosti, a manje ili nikako kao apstraktno počelo ili princip postanka.

Međutim, kod Anaksimena reč je o vazduhu – bezgraničnoj materiji koja u svom večnom kretanju naizmenično prolazi kroz stadijume zgušnjavanja i razređivanja.

Kao osnov postojanja, vazduh je beskonačan u kvantitativnom (brojčanom), ali ne i u kvalitativnom (sadržinskom) smislu. Drugim rečima, on je količinski neodređen, ali se uvek pojavljuje kao neki konkretan, određen kvalitet. Prema Anaksimenu, vazduh je nevidljiv kada je „jednako raspoređen“ (tada je u stvari neograničen, jer su hladnoća, toplota, vlažnost i pokretljivost prisutni u jednakoj meri), s tim da isti ti atributi kada se zgušnjavaju i razređuju, čine vazduh vidljivim, tj. kvalitativno određenim.

Anaksimen zaključuje da su na taj način postali i sami bogovi. Time on prvi u filozofiji postavlja problem odnosa kvaliteta i kvantiteta, što če biti predmet brojnih sporenja u potonjim filozofskim raspravama.

Nastavi čitanje na stranici Heraklit Iz Efesa

   
Design by: Nikola Cvetković      
Content by:
Čopa, Đorić, Mima & Cwelle
 
 
Home Mail me